Dinsdag 10 Juli - Acclimatiseren in Hanoi

Het gaat redelijk vlot bij de douane en in de aankomsthal treffen we onze eerste gids, Bach (Bak uitgesproken). Al onze gidsen in Vietnam zullen dezelde familienaam, Nguyen, hebben. :-) De ganse trip wordt verzorgd door Phoenix Voyages die in onderaanneming van Jetair werkt.

Aangezien het nog te vroeg is om in te checken in het hotel, wordt het ontbijt genomen in een restaurant op weg naar het stadscentrum. Er is een heel ruime keuze aan continentaal en orientaals ontbijt. Tijdens het ontbijt maken we kennis met een deel van de andere reisgenoten op deze trip. Er is slechts een franstalig koppel bij.

Na het ontbijt stoppen we aan een bank waar we allen geld wisselen. Er werd ons aangeraden om dollars mee te brengen, wat nu wat stom lijkt aangezien Euro in een bank uiteraard ook gewisseld kan worden. Hierdoor hebben we uiteraard tweemaal koersverschil (want de dollar verzwakt nog elke dag). Enfin... De koers is ongeveer 21000 Vietnamese Dong voor 1 Euro, of voor wie nog eens graag de vergelijking met onze oude munt maakt, 520 Dong voor 1 Belgische Frank).

Reisleidster Arlette zal tijdens de ganse reis (in Vietnam) zorgen voor de fooien. We geven haar daarom 40 Euro per persoon. Voor de geinteresseerden... Het is gebruikelijk om de plaatselijke gids 1,5 Euro per dag te geven, en de chauffeur 1 Euro. In hotels worden de bagagejongens uiteraard niet vergeten.

We beginnen aan een (korte) stadswandeling door Hanoi. We passeren langs een marktje en zien nog enkele mensen die 2 grote schalen dragen met bijvoorbeeld fruit. Die schalen hangen aan een stok, die op de schouder wordt gedragen en waarbij de persoon een levende weegschaal lijkt. Moet heel belastend zijn. Dit zie je dus minder. Vergeet ook het beeld van de duizenden fietsers: die zijn vervangen door motorfietsen en het verkeer is zo mogelijk nog hectischer. Als je de electriciteitsbedrading boven de straten bekijkt, hoef je d'er niet stom van te staan dat er te pas en te onpas storingen zijn. Al moet ik eerlijk zeggen dat we d'er heel weinig last van hebben gehad. En hotels zullen wellicht hun eigen (nood)generatoren hebben.

De wijk is opgebouwd uit straten die elk hun eigen ambachten hebben. Het zijdestraatje is iedereen wellicht bekend. Je hebt ook de straten met winkels met (al dan niet) geneeskrachtige artikelen, plaatslagers die oventjes, vuilnisbakken en dampkappen maken, enzovoort... De hitte is al ondraaglijk en onze jeans (van de heenreis) plakt aan ons lichaam. We "schuilen" even in de Sint-Jozefs Kathedraal (duidelijk de Franse invloed) en bezoeken daarna nog een pagode met verscheidene Boeddha-beeldjes, offers (veelal groenten en fruit, ook bloemen en wierrook) en een paar biddende mensen.

Voila, de eerste foto's zijn genomen. We mogen om 11:30H naar ons hotel, het prachtige 5-sterren Hotel Nikko, onderdeel van de JAL-groep. We kunnen ons wat verfrissen en wat dutten. Rond 15:00H gaan we met Diana en Hilde op eigen houtje de omgeving verkennen. Het valt op dat vele gemotoriseerde meisjes en dames een doek voor de mond hebben en zelfs hun armen en handen bedekken. We vermoedden dat dit omwille de luchtverontreiniging is, maar later zal blijken dat een blanke kleur onderdeel is van het Vietnamese schoonheidsideaal. Diana wordt aan een klein meertje zowaar versierd door een weliswaar wat oude man. We worden de warmte maar niet gewoon (en zullen het niet gewoon worden), en zoeken wat verfrissing in een cafeetje. Voor mij een Bia Ha Noi of wat dacht je. We trachten nog wat te weten te komen over het uitgestalde fruit, maar beseffen al vlug dat we deze taal niet machtig zullen worden. We blijven met verbazing naar de stromen motorfietsen kijken, ontdekken per toeval de Belgische ambassade, die we niet nodig hopen te hebben, en wandelen nog om een ander meertje op de terugweg.

Terug in het hotel aangekomen nemen we nog maar eens een douche ('t zal bijlange de laatste niet zijn) en gaan naar het schitterende restaurant Indochine, waar we een eerste verdienstelijke poging doen om met stokjes te eten. Een mens verleert het ook zo snel, he. Het klikt redelijk met Jacques en Christiane en we gaan nog samen wat drinken rechtover het hotel, waarna we voor ons zessen een safe afhuren bij de lobby om het teveel aan cash, vliegtuigtickets en dergelijke op te bergen. We keren nog een paar keer terug naar dit hotel, maar moeten telkens uitchecken en hebben dus steeds een andere kamer. Vandaar dat we de safe van de kamer niet kunnen gebruiken. We pakken nog wat handbagage voor morgen en gaan dan slapen. Om 3 uur is het voor mij al dag, Jenny slaagt er wel in om de nacht tot 7 uur te laten duren.